//
Read Between The Lies
Wywiady

Wywiad: Anna Aaron

W jednym z wywiadów przeczytałem, że zaczęłaś śpiewać jako pewnego rodzaju żart. Możesz opowiedzieć więcej o swoich początkach i o tym kiedy muzyka stała się zajęciem na serio?

Na początku śpiewanie własnych piosenek przed publicznością było dla mnie dziwne, czułam się zawstydzona i zakłopotana. Jednak pojawiało się coraz więcej i więcej utworów, a ja uświadomiłam sobie, że dokądś mnie to prowadzi. Postanowiłam pójść tą ścieżką, a nauczenie się śpiewania przed ludźmi było tego częścią.

Sesja nagraniowa do I’ll dry Your tears little murderer wydawała się być dużą dawką zabawy, przy Dogs in spirit było tak samo? Ponownie pracowałaś głównie z przyjaciółmi?

Sesje nagraniowe nigdy nie są dla mnie zabawą! Nagrywanie piosenki to upokarzające doświadczenie ponieważ staram się być godna muzyki jaką słyszę w głowie, a jednak jestem człowiekiem i sposób w jaki przekładam muzykę na rzeczywistość nigdy nie będzie doskonały. Przy obydwu albumach miałam wokół siebie wielu wspaniałych ludzi, którzy mnie wspierali, a praca z nimi była samą przyjemnością. Przy Dogs in spirit pracowałam z Marcello Giulianim, który jest muzykiem z Lozanny. Nie znałam go przed nagraniami, ale obecnie uważam za dobrego przyjaciela.

Muzyka ze Szwajcarii jest praktycznie nieznana w Polsce (pierwsze co przychodzi mi do głowy to metalowe kapele jak Samael czy Celtic Frost i synthpopowe Yello… no i oczywiście DJ Bobo), prawdopodobnie w drugą stronę jest dokładnie tak samo. Znasz jakiegoś polskiego artystę poza Chopinem?

Jedynymi polskimi artystami jakich znam są pisarze i poeci, jak np. Wisława Szymborska czy Wojciech Kuczok.

Jaka jest twoja pozycja na szwajcarskim rynku muzycznym? Jesteś totalnie podziemną artystką czy łatwo można na Ciebie trafić w radiu?

Właściwie to nie wiem, nigdy wcześniej o tym nie myślałam. Czasem można usłyszeć mnie w radiu, ale nie w tych największych stacjach.

Jaki jest twój język ojczysty? Wybrałaś śpiewanie po angielsku z powodu wielojęzyczności twojego kraju?

Mój ojczysty język to szwajcarski-niemiecki, ale zaczęłam uczyć się angielskiego kiedy miałam pięć lat, zawsze był moim wewnętrznym językiem. Kiedy więc zaczęłam pisać piosenki nie zastanawiałam się nawet nad wyborem języka.

W jeszcze innym wywiadzie przeczytałem, że mieszkałaś w wielu krajach na całym globie. Jaki był tego powód i czy myślałaś kiedyś o trasie koncertowej np. po Filipinach?

Przez pięć lat moi rodzice pracowali przy projekcie rozwijającym kraje trzeciego świata, byłam wtedy dzieckiem. Nie wiem jak mogłaby wyglądać trasa po Azji i czy miałabym z tego przyjemność. Powrót do miejsc, w których spędziło się intensywne momenty z dzieciństwa może być dość dziwny.

Masz kilka potwierdzonych koncertów we Francji, wystąpisz też podczas Eurosonic 2012. Jest szansa na dużą europejską trasę i koncert w Polsce?

Album został wydany we Francji w styczniu, Niemcy będą najprawdopodobniej następne, ale to wszystko co mogę powiedzieć w tej chwili…

Niektórzy dziennikarze porównują Cię do PJ Harvey, dla mnie twoje brzmienie dużo bardziej kojarzy się z freak folkiem typu Joanna Newsom czy Vashti Bunyan. Co faktycznie miało największe odbicie na twojej muzyce?

Myślę, że artyście, którzy wywarli na mnie największy wpływ to Ci, którzy inspirowali mnie do ciągłego posuwania się naprzód, do eksplorowania nowych dróg rozwoju jako muzyk i kompozytor. PJ Harvey jest dobrym przykładem. Jest bardzo radykalna w swojej pracy, podziwiam ją za to. Są jednak także inni artyści jak Bowie, Kate Bush albo muzycy z shoegaze’owego nurtu, których praca bardzo pomaga mi w tworzeniu.

Co sądzisz o Lanie Del Rey? Jednią ją ubóstwiają, inni nienawidzą…

Słyszałam jej trzy single i nie bardzo mnie zainteresowały, ale tydzień temu, kiedy prowadziłam samochód, ponownie usłyszałam Video games w radiu i nagle trafiło w moje bardzo głębokie emocje. Sprawdziłam akordy tej piosenki i uważam, że jest napisana niesamowicie. Jest bardzo prosta, ale jednocześnie doskonała. Jednak to bardzo dziwne jak inne są pozostałe jej utwory. Album nie nadąża za wiarygodnością i umiejętnościami z Video games, może po prostu zbyt wiele oczekiwano po ukazaniu się pierwszej – tak dobrej – piosenki.

W Polsce trwa teraz wielka społeczna debata dotycząca ACTA. Co sądzisz o darmowym udostępnianiu muzyki w internecie? Czy nie jest to dzisiaj najlepszy sposób na zdobywanie nowych fanów?

Myślę, że internet staje się – albo już stał – nierozłączną częścią społeczeństwa i kultury. Darmowa muzyka w internecie jest po prostu drugą stroną medalu wolnych i łatwo dostępnych informacji, które są prawdopodobnie najważniejszą ideą jakiej internet służy. To potężne narzędzie, które niesie za sobą także wady i zagrożenia, ale musimy się z tym pogodzić.

W twojej muzyce religia jest bardziej przejawem zainteresowania w filozofii, symbolach i społecznych wpływach czy ekspresją twojej własnej wiary?

Nowy album jest bardzo subiektywny – dużo jest na nim o tym jak czuję się w świecie i jak różne tematy i symbole oddziaływają na mnie emocjonalnie i intelektualnie. Jest w pewnym sensie wnętrzem mojego umysłu, więc dosyć trudno wyjaśnić język i odniesienia z jakich korzystam. Pochodzą ze swojego rodzaju wewnętrznej mitologii jaką każda osoba dla siebie tworzy. Tak po prostu wygląda moja.

Twoje teksty są bardzo refleksyjne i oczywiste jest, że nie mogą być inspirowane wyłącznie muzyką. Jakie są pozostałe składniki przekazu Anny Aaron?

Niektórymi składnikami ostatniego wydawnictwa są: Imię róży Umberto Eco, Stalker Tarkowskiego, filmy taneczne Wima Vandekeybusa i prace Mayi Deren.

Plany na najbliższą przyszłość?

Granie na całym świecie i pisanie nowych utworów.

Reklamy

About Jimmy Magnetar

ripping iron from your blood

Dyskusja

Brak komentarzy.

Let Me Hear You Scream

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Mój styczniowy hicior, nawet "Rimbaud Eyes" Dum Dum Girls nie wkręciło się bardziej niż ta prosta, lecz obdarzona niesamowitą atmosferą piosenka.

Na pełen ekran:

%d blogerów lubi to: