//
Read Between The Lies
Recenzje

Anneke Van Giersbergen „Everything is Changing”


Anneke Van Giersbergen
Everything is Changing
PIAS Holland, 2012
01. Feel Alive
02. You Want To Be Free
03. Everything Is Changing
04. Take Me Home
05. I Wake Up
06. Circles
07. My Boy
08. Stay
09. Hope, Pray, Dance, Play
10. Slow Me Down
11. Too Late
12. 1000 Miles Away From You

To, że Anneke w swojej solowej twórczości zdecydowanie odcięła się od The Gathering nie jest nowością. Zaskakujący jest natomiast kierunek jaki z albumu na album drąży, dzisiaj z czystym sumieniem ustawiłbym ją jako piosenkarkę otwierającą koncerty Avril. Nie próbuję nic ująć muzyce popowej, ale holenderskiej artystce ewidentnie nie leży ten gatunek. Jedyna słabsza metamorfoza jaka przychodzi mi do głowy to Chylińska i jej ostatni album.

Dwa pierwsze wersy otwierającego krążek Feel alive zdradzają, że będzie ciężko. Kiedy pierwszy raz dotarłem do refrenu w pośpiechu wyłączyłem odtwarzacz. Za drugim razem dobrnąłem do końca, ale wyłącznie po to, aby przestrzec was przed tym marnym wydawnictwem. Głos Anneke zupełnie stracił dawną oryginalność i moc, stał się totalnie przeciętnym pop-rockowym zawodzeniem, a na jego nieszczęście dodatkowo opatrzonym banalną i wtórną muzyką. To drugie najbardziej uderza w drugim kawałku – You want to be free – który otwiera riff skradziony Feel czy innemu Kombii. Nie można odmówić przebojowości temu kawałkowi, ale jest to ten rodzaj chwytliwości, który najsilniej oddziałuje na nastolatki w pasiastych podkolanówkach.

Tytułowe Everything is changing to ckliwa ballada, której nie udało się poruszyć ani mojego lodowatego serca, ani żadnej innej części ciała. Take me home zostało podebrane Avril, a I wake up Kylie. Niestety w obydwu przypadkach nie jest to kradzież przebojów, a sesyjnych odrzutów, które nie powinny ujrzeć światła dziennego. Circles to kolejny klawiszowy drapak nieudolnie próbujący sprowokować wzruszenie. To połowa albumu, dotarcie do tego punktu wymaga dużego samozaparcia, jeżeli dotarliście aż tutaj to szczerze gratuluję.

Pozostałych sześciu utworów nie będę wymieniał z tytułów, napiszę krótko – są beznadziejne. Na zakończenie mogę wam polecić skuteczną terapię rekonwalescencyjną – przesłuchajcie Mandylion, How to measure a planet i if_then_else pod rząd, skutecznie zaciera wspomnienia po fatalnym Everything is changing.

Advertisements

About Jimmy Magnetar

ripping iron from your blood

Dyskusja

Brak komentarzy.

Let Me Hear You Scream

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Mój styczniowy hicior, nawet "Rimbaud Eyes" Dum Dum Girls nie wkręciło się bardziej niż ta prosta, lecz obdarzona niesamowitą atmosferą piosenka.

Na pełen ekran:

%d blogerów lubi to: